काठमाडौं । आफू सत्ताबाट हट्न परेको खण्डमा संसद विघटन गर्ने मात्र होइन अध्यादेश ल्याएर अख्तियार, अदालत जस्ता संवैधानिक निकाय समेत पंगु बनाउने प्रधानमन्त्री केपी ओली आक्रामक बन्ने भएका छन् । पार्टीमा एकछत्र रजाई नहुनु एघारौं महाधिवेशनमा पूर्व राष्ट्रपति विद्या भण्डारीले अध्यक्ष पदमा दाबीगर्ने तयारी थाल्नु मात्र होइन आफैंले आधा दर्जन अपराधसँग जोडिएका ईश्वर पोखरेललाई जोगाउँदाको फल अहिले लागेको हो । पोखरेल आफैं स्वच्छ छविका नेता थिएनन् । आफूले अधिकार पाउन र सेवा सुविधा लिन पार्टी विधि, प्रक्रिया र पधतिका कुरा गर्ने स्वार्थ पूरा भएपछि पार्टी एकता र पद्दतिका कुरा गर्ने स्वार्थ पूरा भएपछि पार्टी एकता प्रक्रियामाथि प्रहार गर्ने बानी उनको छ । अहिले पोखरेल भने एकता प्रक्रियाका खम्बा विद्यालाई देख्दैछन् । यिनै विद्याले २ पटक संसद भंग गर्दा केपी ओलीलाई सघाएको हिजोको अवस्था आज छैन । त्यही कारण विद्याको पार्टी सदस्यता स्थगन गर्ने योजना बनेको हो । काँग्रेसका राष्ट्रपतिले काँग्रेस संस्थापनलाई सघाए भने प्रम ओलीले लगेका प्रस्ताव स्वीकार्न सक्छन् । किनकि रामचन्द्र पौडेल र विद्या भण्डारीको प्रवृत्ति एउटै हो । प्रधानमन्त्री ओलीले आफ्नो स्वार्थ बाझिँदा काँग्रेसकै डा. आरजु राणा र पुत्र जयवीर देउवामाथि प्रहार गर्न सक्छन् । प्रमले रास्वपाका प्रत्येक सांसदको आन्तरिक स्थिति खोजेर कानुनी कारबाही गर्ने ठाउँको खोजी गर्न लगाएका छन् भने प्रधानमन्त्रीकै विरुद्ध लागेका सांसद तथा पार्टी नेताहरूको निगरानी गर्न थालेका छन् । ओलीलाई पार्र्टीको दादागिरी नचल्ने भएपछि अब विद्यालाई महाधिवेशनसम्म जसरी हुन्छ अपमान गर्ने, नविकरण स्थगत गर्ने जस्ता विभिन्न तरिकाले दूतहरू सञ्चालन गर्दै आफ्नो बाटो क्लियर बनाउनु नै रहेको छ ।
सरकार बनाउँदाको सात सूत्रिय एजेन्डा लत्याएर दुई तिहाई भत्काउँदा पनि ओली चिन्तित छैनन्् । देउवालाई किस्तीमा राखेर प्रम पद सुम्पने भनेपछि उमेरले डाँडो काटेर जहाँ बस्यो त्यही निदाए पनि छैठौ पटक प्रम नलिइकन भएको छैन । श्रीमती डा. आरजुद्वारा पीडित भएका कर्मचारी र प्रहरीको न्याय निसाप छैन । हिजो नक्कली भिजिट भिसा प्रकरणको दैनिक रु ५० लाख झ्वाम पारेको विषय होस् प्रधानमन्त्री आफैं सहभागी भएको कारण ओझेलमा छन् । आफ्नो टिममा आफैंले खल्तीबाट पद बाँडेकाहरूले आज ३ वर्षभित्रै आफ्नै इच्छामाथि प्रहार गरेकोमा ओलीले सहन सक्ने अवस्था भएन । अब नेकपा एमालेमा ओली राज नचल्ने भएको छ । आफ्ना लागि उनले विधान नै फेर्ने भएका छन् । महासचिव शंकर पोखरेल, उपमहासचिव विष्णु रिमाल, प्रदीप ज्ञवाली, सचिव पद्मा अर्याल भनेका गणेश प्रवृत्तिका कम्युनिष्ट हुन् । संसदीय अभ्यासमा जसले चुनाव जित्छ त्यसको जनाधार छ भनिन्छ । अहिले ओलीको दूत तीनै छन् । यही बेला हिजो माओवादीको मतबाट चुनाव जिते पनि माओवादीकै विरुद्ध केपी ओलीसँग जोडिएर प्रचण्ड सरकार ढालेका तीनै डा. शेखर कोइरालालाई केपी ओली मन परेको छैन । उनको पक्षका बद्री पाण्डे र रामचन्द्र अधिकारी मन्त्री छन् । उता ८९ मत पाएका शेरबहादुर देउवा संसदीय दलको नेता छन् । संसदीय दलमा नेता नफेरेसम्म प्रधानमन्त्री बन्ने अवस्था हुँदैन । डा. शेखरले केबल संस्थापनलाई दच्काउन पूर्व राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारी, माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल मात्र होइन नेकपा एकीकृत समाजवादीका अध्यक्ष माधवकुमार नेपालसँग भेटघाट गरेको कुरा तरंगित छ । जबकि माओवादी ३२, नेकपा एस १०, रास्वपा २०, जसपा ५, नागरिक उन्मुक्ति ४ गरी ७१ जना हुन्छन् । यहाँ काँग्रेसबाट जति नै विद्रोही भएपनि उनै डा. शेखरका पनि संख्या घटेर ३५ बाट २०÷२२ मा झर्छ ।
यो आँकडाले सरकार बन्दैन । सरकार त काँग्रेसले साथ दिँदा नेकपा एमालेको ओली हैकम सताइएकाहरूको एकता बिना ढल्दैन । यस्तो अवस्थामा डा. शेखरको दौडधूपले केही लछार्दैन । केबल राजनीतिक तरंग चम्काउने र पार्टीमा सुस्ताएको देउवा गुटलाई झस्काउने काम डा. शेखरको दौडधूप हो । यहाँ प्रचण्ड चम्कनु पनि पर्दैन, माधव झस्कनु पनि पर्दैन । जनताको भावनामाथि खेल्ने सबै हुन् ।
संसदको गतिविधि जनताको पक्षमा छैन । जनताको समस्यामा सरकार छैन । संसदहहरू जनताका घाती बन्दैछन् । घडी चोरदेखि सहकारी ठगसम्मले संसदमा लगाएको फुर्ति देख्दा लाग्छ लोकतन्त्र कस्का लागि आएको हो र किन यो स्थिति आयो भन्ने बारे नेतृत्वले चासो दिएको छैन । नेकपा एमालेमा केपी ओली विकृतिका जड बनेका छन् भने काँग्रेसको देउवा मण्डलीबाट मुलुक भ्रष्टाचार र कमिशनमै हिडाउने हो । नयाँ हामी पढेका भन्ने रवि लामिछानेको हविगत देखियो । माओवादीको क्रान्तिकारी रूप रक्तचन्दनदेखि सुन तस्करीसम्म नांगिँदा प्रचण्ड आफ्नामा केन्द्रीत भएको ढाकछोप गर्ने ठाउँ छैन ।