पार्टी पार्टी जस्ता नभएपछि त्यहाँ सिद्धान्त, विचार र कामको ख्याल हुँदैन । काँग्रेसमाथि स्वार्थी समूह ठेकेदार र एक माफीया तस्करले ठाउँ लिए । त्यही कारण गुट र समूहको स्वार्थमा लडाइँ हुन्छ । सिद्धान्त, नीति, विचार, भष्टीकरण हुन्छ । एमालेमा अध्यक्ष ओलीले नेतृत्व लिएपछि एकछत्र रजाई गरे । पार्टी र सरकारमा मात्र होइन राजनीतिक संयन्त्रमा समेत तिनको हाउगुजी छ । काँग्रेसमा पनि त्यही छ । सभापति देउवाले डा. शेखर कोइरालासँग पार्टीका बारेमा छलफल गर्दा भएको सहमति कार्यान्वयन गरेको भए असन्तुष्टि बढ्ने थिएन । बागमती प्रदेशमा काँग्रेसबीचमा र कर्णालीमा गठबन्धनबीचमा चरम द्वन्द्व छ । एमालेमा त्यस्तै छ । अध्यक्षको एकल निर्णय नै पार्टीको निर्णय स्वीकार्नुपर्छ । त्यहाँ बहस संगठन विस्तारमा हुँदैन । भएका कार्यकर्तालाई क्रियाशिल गराउनेमा पनि छैन । बा भन्नेहरू, परस्त्री लम्पट, यौनका पारखी भए पनि जोगिने अध्यक्षको जयजयकार गर्नेले सेवा सुविधा राजनीतिक नियुक्ति पाउने, योग्य र क्षमता भए पनि चासो नदिने भएकै कारण हिजोका सहयात्रीले लत्तो छाडेका छन् । यो पारा १० वर्ष हतियार उठाएको माओवादीमा पनि छ । हिजो सँगै लडेका हिँडेका मोहन वैद्य, डा. बाबुराम भट्टराईहरू अब्बल क्रान्तिकारी बनेर कार्यकर्ता बिनाको पार्टी र विचारमा भुत्ते व्यक्तिसँग रमाएका छन् ।
नेत्रविक्रम चन्दको क्रान्तिकारीता स्थानीय तहको निर्वाचनमा उदांगो भएको हो । गल्ती प्रचण्डको मात्र छैन । वैद्य, चन्द र बाबुरामहरूको पनि छ । एमालेमा अध्यक्षका अगाडि उनले प्रस्तुत गरेका कार्य योजनाका बारेमा सम्वाद हुँदैन । त्यहाँ ओलीवाद छ । प्रश्न उठाए डा भीम रावल हुनुपर्छ । अध्यक्षको मिनबहादुर गुरुङ मोहको आलोचना गर्दा डा. बृन्दा पाण्डे र उषाकिरण तिमिल्सिनाले जे भोगे त्यही हुनुपर्छ । आलोचना गर्नै नपाउने केपी ओली परमेशवर होइनन् । प्रचण्डको कार्यशैलीको आलोचना हुन्छ । तर त्यो आलोचना गर्ने पार्टीको फोरम होला । नेतामै अराजकता छ । पद अनुसार ठाउँ र कार्यक्षेत्रभित्र भएको आलोचनाले पार्टी सुदृढ हुन्छ । मनपरी जता पनि बोल्नु अराजकता हो । तर केन्द्रीय सदस्यले गर्ने आलोचना केन्द्रीय समितिको बैठकमा हो । दलहरूले त्यस्तो बैठक नै एक वर्ष, छ महिनामा मात्र राख्छन् । त्यो बेलासम्म नेताले उठाएको इश्युमा पार्टी पछि पर्छ । धोकाको राज यहाँ चल्यो । सरकारी पद प्रम र पार्टीको अध्यक्ष पदमा कब्जा गरेर अरुलाई पार्टीको अपनत्व दर्शाउन नदिने प्रवृत्तिको उत्कर्ष नै वामपन्थी मतविभाजन हो । त्यसले पार्टी विभाजनसम्म पु¥याउँछ । एमाले फुटेको कारण त्यही हो । आज एमालेमा त्यही हुँदैछ । अध्यक्ष ओलीलाई उनकै गुटका संचार अरिंगालहरूले यो पटक साथ दिएनन् । हिजो बोली झर्नासाथ प्रचार गर्ने साइबल स्यालहरू आज पछि लागेका छैनन् । जनता बाठो भइसके । नेताका प्रवचलने पेटभर्दैन । शिक्षा, स्वास्थ्य र रोजगारका कुराप्रति सरकार बेपत्ता छ । जनताको सरोकारका कुराप्रति ओली सरकार कति लापरबाही गर्छ भन्ने कुरा माफियालाई जग्गा दिने भूमि विधेयक हो । तस्करी नियन्त्रण गर्न एयरपोर्टमा एक्सरे मेशिनको माग प्रहरीले गर्दा अर्थले जडान गर्दैन । त्यो भनेको मन्त्री, सचिव, भन्सारका कर्मचारीको खाइखेती नरोकौ भन्ने हो । विश्वासघात, अन्तरघात चरम हुनुमा दोषी नेतृत्व हो । व्यवस्था बदलिने कानुन नयाँ बन्ने व्यवहार १९औं शताब्दीमा केन्द्रीत हुन्छ भने यहाँ परिवर्तनको आशा कसरी हुन्छ ? वर्तमान सरकारलाई जनताको समस्यामा केन्द्रीत बनाउन एमालेको स्थायी कमिटी, पोलिटब्यूरो, पदाधिकारी मात्र होइन, सचिवालयले समेत सुझाव दिएको सुनिँदैन । यस्तो पार्टीमा विवाद चनर्किए कस्को पार्टीमा चर्कन्छ । एमालेमा केपी ओलीले चम्काउने विवाद उनले समाधान गर्नुपर्छ । त्यस्तो एकद्वार सिष्टम माओवादीमा पनि छैन, काँग्रेसमा सामूहिकता पदाधिकारी बैठकमा देखिन्छ । काम जति हुनुपर्छ सभापतिले गछन् । देउवा र प्रचण्डका कुरा सुन्छन् निर्णय एक्लै गर्छन् केपी ओली कुरा पनि सुन्दैनन् । आफूलाई लाग्यो भने डाक्टरको क्षमता र योग्यता आवश्यक पर्ने ठाउँमा महेश बस्नेत जस्ता डन खटाए पनि मान्नु पर्ने स्थिति छ । जहाँ जुन शक्तिको जरुरी पर्छ त्यसको छनोटमा योग्यता चाहिन्छ । तर प्रधानमन्त्रीले खटाएका मान्छे उनको बाहेक अरुको कुरा सुन्दैनन् । माफिया र तस्करीको जगजगीबाट चलेको सत्ता निर्माण गर्दैमा छानविनको क्रममा रहेको विकृतिमाथि अनुसन्धान नगर्ने शर्त राख्नु नै यो सरकारको राष्ट्रिय एजेन्डा हो । रामेश्वर थापा यो सरकारका परमेश्वर हुन् । उनको व्यवसायमा प्रश्न उठ्दैन । यस्तो सरकारले मजदूर, किसानको भलो गर्दैन भन्ने कुरा छ छर्लङ्ग छ । आज देशका साझा समस्या कति छन् ? दलीय छलफलबाट निर्णय भएको सुनिँदैन । दलीय स्वार्थ केन्द्रीत सरकारका ती योजनाहरू समयमा सम्पन्न हुने अवस्था छैन । देश केपी ओली र शेरबहादुरको आडमा डा. आरजु देउवाको हैकममा चलाउँदा नत व्यवस्था सुध्रियो, न त अवस्था सुध्रियो, जनताको जीवनस्तर सुध्रियोस् कसरी ?