चीनको नजरमा आतंककारी रसीयाको नजरमा युद्ध अपरधि नेपालको मिडियाको नजरमा अन्न दाता !! यस प्रकारका पत्रकार र सञ्चार संस्थाहरूमा कान्तिपुर, नयाँ पत्रिका, नागरिक, अन्नपूर्ण पोष्ट, राजधानी, नेपाल टप, एभिन्युज, हिमालय टेलिभिजन, कान्तिपुर टेलिभिजन, एपि वान टेलिभिजन, माउन्टेनलगायतका छापा र विद्युतीय संञ्चार संस्थाहरू पर्दछन् । यस्ता संस्थाहरूमा काम गर्ने पत्रकारहरू पनि जर्ज सोरोसको अवैधानिक पैसाबाट पालिएका छन् । त्यतिमात्र होइन, दलाई लामाको आत्मकथा छाप्ने फाइन प्रिन्ट, स्वतन्त्र तिब्बत पक्षधरलाई उक्साउन अप्ठ्यारो बाटो छाप्ने सांग्रीला, चर्च मिशनमा स्थापना भएको एकता बुक्स, जगदम्बा प्रकाशन, बुकहिल लगायतका नेपालका धेरै प्रकाशन संस्थाहरू जर्ज सोरोसको अवैधानिक सिआईए र क्रिश्चियन लगानीको मिशनमा त्यस्तै किसिमका पुस्तकहरू प्रकाशन गरेर नेपाली बजारमा बौद्धिक आतंक मच्चाइरहेका छन् । यसकारण चीनले कुनै पनि नेपाली पत्रकारहरूलाई प्रवेश गर्न पनि दिएन, सूचना पनि पाएनन् । उनीहरूले जब ग्लोबल टाइम्स र सिन्ह्वाले समाचार सार्वजनिक ग¥यो त्यतिबेला मात्रै नेपालमा रहेको अवस्थामा चिनियाँ विदेशमन्त्रीले उच्चस्तरीय भेटघाटमा राखेका कुराहरूको जानकारी पाए । चिनियाँ विदेशमन्त्री वाङ यीले राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीसँग डेढ घण्टा, प्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवासँग १ घण्टा, माओवादी केन्द्रका अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालसँग आधा घण्टा, एमाले अध्यक्ष केपी शर्मा ओलीको टिमसँग १ घण्टा ३५ मिनेट र एमालेका वरिष्ठ उपाध्यक्ष ईश्वर पोखरेलसँग छुट्टै १० मिनेट कुराकानी गर्नुभएको थियो । चिनियाँ विदेशमन्त्रीको यो भ्रमणमा पूर्व प्रधानमन्त्रीहरू माधव नेपाल, झलनाथ खनाल, बाबुराम भट्टराईले समय नै पाएनन् । माधव कुमार नेपालले प्रचण्डसँग सँगै भए पनि भेट पाउनका निम्ति आफ्ना स्रोतहरूमार्फत् प्रयत्न गरेका थिए तर चिनियाँ टोलीले उनको कुरालाई वास्ता गरेन । यसको मुल कारण माधवकुमार नेपाल नेकपा विभाजन गर्न भूमिका निभाउने महत्वपूर्ण पात्र भएको कुरा चिनियाँहरूले बुझ्नु हो । स्मरण रहोस्, २०४५ सालमा तत्कालिन मालेको ललितपुरको च्यासलमा बसेको बैठकमा भारतले हतियार दिन्छ राजतन्त्र सशस्त्र संघर्ष गरौं भनेर तीन पटक प्रस्ताव ल्याउने माधव नेपाल थिए ।
तत्कालिन महासचिव मदन भण्डारीले भारतीय सेना त के चिनियाँ लाल सेना आए पनि विदेशीको हतियार लिएर संघर्ष गर्नु हुँदैन भनेर उनको प्रस्तावलाई ठाडो रुपमा फिर्ता लैजान भनेका थिए । नियति या संयोग २०५० साल जेठ ३ गते मदन भण्डारीको हत्या भएपछि उनै माधव नेपाल एमालेको महासचिव बनेका थिए । यसैगरी उपेन्द्र यादवदेखि झलनाथ खनालसम्मले चिनियाँ विदेशमन्त्रीको भेट नपाउनुलाई उनीहरूको एमसीसीमा रहेको दोहोरो भूमिकालाई नै चिनियाँहरूले शंकास्पद रुपमा लिएको देखिन्छ । प्रचण्डलाई पनि आधा घण्टामात्रै भेट दिनुले चिनियाँहरूले माओवादीबाट धोका खाएको संकेतको रुपमा बुझ्न गाह्रो छैन । यस पटकको चिनियाँ विदेशमन्त्रीको भेटमा सभामुख अग्नि सापकोटा पनि प्राथमिकतामा परेनन् । विशेष गरेर सरकारी औपचारिकताबाहेक नेकपा एमाले नै भेटघाटको प्राथमिकतामा परेको देखिन्छ । विदेशमन्त्री वाङ यीले कुटनीतिक भाषामा नेपालको सार्वभौम सत्तामाथि विदेशी हस्तक्षेप भएमा चीनलाई सैह्य नहुने चेतावनी दिए । यो घुमाउरो रुपमा एमसीसीको आवरणमा अमेरिकनहरू चिनविरोधी सैन्य केन्द्र निर्माण गर्ने योजनामा रहे भने हामीले छाड्ने छैनौं भन्ने भाषा नै हो । जुन कुरा चिनको आधिकारीक समाचार संस्था ग्लोबल टाइम्स र सिन्ह्वामा प्रकाशित भएको छ । नेपालमा बग्रेल्ती खुलेका यतिका सञ्चारमाध्यमहरू छन् त्यसमा पनि गोर्खापत्र, नेपाल टेलिभिजन र रेडियो नेपाल जस्ता सरकारी अर्धसरकारी सञ्चार संस्थाका प्रतिनिधिले समेत चिनियाँ विदेशमन्त्रीको भ्रमणका क्रममा भएका कुराकानीहरूको सुइको समेत पाएनन् ।