• इश्वरी वाग्ले

राम्रो गर पार्टीका नेताहरूसँग छलफल गरेर राष्ट्रको सार्वभौम हित र जनताको हितमा काम गर, भ्रष्टाचारीलाई पाखा लगाउ गुटबन्दीबाट पार्टी चलाउन नखोज, बोलेको कुरा पूरा गर, भ्रष्टाचार काण्डका फाइल खोतल, कालो बजार नियन्त्रण गर, बिचौलिया र दलाललाई नै काखी नच्याप । जनताको जीवन गुजारामाथिको संकट हटाउ, शिक्षा, स्वास्थ्य, रोजगारीको क्षेत्रगत आधार खडा गर भनेको हो । राजीनामाको विषय अहिले आएकै होइन । तर प्रधानमन्त्री केपी ओलीले प्रसंग बिनाको हल्ला त्यसबेला चलाए जुनबेला भारतका गुप्तचरको भ्रमण र भेटघाटको तरंग नसेलाउँदै चिनियाँ सेनाप्रमुख नेपाल भ्रमणमा आउने अघिल्लो दिन थियो । जबजको आडमा मदन भण्डारी फाउन्डेशनलाई सक्रिय बनाउने उर्दी जारी भयो । त्यो बेला भारतीय सेना प्रमुख आएका थिए । प्रम ओलीको शासनमै भ्रष्टाचारमा इतिहास रचेको छ । अनुशासन हिनता, अराजकता बढाइएको छ । प्रमको अराजकताले उनको टिम पनि विधि र प्रक्रियाको ख्याल नगर्नेमा सक्रिय छ । सरकारी पैसा खर्च गरेर चामलको व्यापार गर्ने खाद्य व्यापार कम्पनीले समेत कानुनको ख्याल नगरी गोदाममा चामल कुहाएको छ । जनताले कम्पनीले तोकेको चामल खरिद गरेकै थियो । तर दुर्गम जिल्लामा चामल छैन, त्यहाँ पुग्ने चामल सुर्खेतबाट भक्तपुर ल्याउने गरि बेचिएको यही सरकारको पालामा हो । यो बेथितिको नमूना हो । नेकपाले दिएको सुनाम छैन धेरै बदनाम छ । कोडिभ १९ को नाममा भएको भ्रष्टाचार त संसारले देख्यो । नीतिगत लुटको कथा छँदैछ । कुन भ्रष्टाचारी कारबाहीमा परे खरदार र मुखियाबाहेक । हजार रूपैयाँ खाएको आरोपमा कारबाही गर्ने त्यो अख्तियार प्रम ओलीको लुटमा साक्षी छ । कहाँ छैन लुट, मानव सेवा सँग जोडिएको स्वास्थ्य क्षेत्र अहिले जस्तो बदनाम कहिल्यै भएन । प्रमुख प्रतिपक्षी दलका नेता शेरबहादुर देउवा उस्तै बदनाम छन् । सरकारलाई जनताले कर ति¥यो तर सरकारले उपचार गर्न सक्दिन भनेर हात उठायो । त्यो पनि कम्युनिष्ट पार्टीको बहुमत प्राप्त सरकारको बेलामा । कहाँ छ प्रम ओलीको कम्युनिष्ट आचरण र व्यवहार ? किन यस्तो अचाडू भए प्रम ओली ? किन यसरी बिग्रियो सरकार । पार्टीको इज्जत कतै छैन कार्यकर्ता समेतको शिर ठाडो भएन । दशैं भत्ता नेता र उनका खेतालाले पाए, जनताले केही पाएनन् । राम राज्य बनाउने नालायक नेताहरूले राष्ट्र, जनता, धर्म र चरित्रको ख्याल गरेको भए यो अवस्था आउने थिएन । राज्यको जिम्मेवारी केही हुँदैन नेकपाको लूटतन्त्रमा ? जहाँ पार्टी, सिद्धान्त, विचार, विधि र प्रक्रियामा चलाइएकै छैन । एमालेका महासचिव हुँदा माधव नेपालले त पार्टी अनुशासन स्थापित गराएकै हुन् । त्यो बेला पनि यिनै ओली हुन् अराजक । जसले पार्टीको जिम्मेवारी कहिल्यै पूरा गरेनन् । बरु राजतन्त्रको सेवक बनेर परिवर्तनकारी आन्दोलनको खिल्ली उडाए । राजनीतिमा नैतिकता नहुँदा अराजकता जाग्छ । अहिले सरकार नामको खञ्चुवा दस्ताको काम देश लुट्ने भएको कारण नै प्रम ओली र उनको मण्डलीको पौरख चम्केको हो । यस्तो टिम जनताबाट बहिष्कारमा पर्छ कुर्नुपर्छ त्यो दिन आउँछ ।
गरिबले अस्पतालको बेड पाउँदैन । शिक्षण अस्पतालका कर्मचारीले समेत बेड नपाउने बेथिति सार्वजनिक भएकै दिन प्रम ओलीले त्यही अस्पतालभित्र पुगेर आफ्नो दम्भ देखाए । उनी परमेश्वर भए फर्माइस आफ्नै गरे, वरिपरिकाले परर ताली पिटे । उनलाई प्रधानमन्त्री नेकपाले बनाएको हो । भोट जनताले नेकपालाई दिएको हो । मत दिने जनता प्रधानमन्त्री बनाउने पार्टीलाई ओलीले कहीं ठाउँ राखेनन् । विश्व महामारीका बेला सरकारको तर्फबाट रोग, भोक र पीडामा कुन त्यस्तो स्मरण लायक योजना आयो ? भ्रष्टाचार र बेथितिको तमासा जगाउँदै एनजीओबाट पार्टी चलाउन थालिएकै छ । सरकारका अपराधविरुद्ध संसदमा आवाज उठ्छ, मन्त्रीको लूट चरित्रको भण्डाफोर हुन्छ, सरकारले सामना गर्न सक्दैन भनेर नै संसद बैठक रातारात स्थगित गरियो । बैठक चल्थ्यो भने त्यहाँ ओम्नी, यति होल्डिङ, थामसेर्कु जस्ता काण्डहरू छरपस्ट हुन्थे । कम्युनिष्ट शासनले जनताको सेवा गरोस्, मुलुकको समृद्धि र विकास होस् भन्ने चाहना गर्न पार्टीले पाउँछ । तर प्रम पार्टीका बैठकमा विकास र समृद्धिका योजना राख्दैनन् । एकताको काम नसकिँदै पार्टी फुटाउने अंक गणित जोड्न क्रियाशील मात्रै हुँदैनन् दल विभजानसम्बन्धी अध्यादेश सुटुक्कै ल्याउँछन् किन ? नेपाल राज्य प्रधानमन्त्री केपी ओली र उनको गुटको मनपरी गर्ने थलो होइन । भ्रष्टाचार जति पनि गर्न पाइने रामराज्य विश्वमा कहीं छैन । पार्टीको निश्चित आधार हुन्छ, अनुशासनमा जो पनि बस्नै पर्छ । अराजकताले कसैलाई छूट दिँदैन । कम्युनिष्ट पार्टी विधि, प्रक्रिया र सिद्धान्तमा चल्नैपर्छ । आफू अराजक बन्ने कार्यकर्तालाई अनुशासित होउ भन्ने आदेश कसैले पचाउँदैन । नेकपाको शासनलाई ओली शासनले अन्तिम बिन्दूमा पु¥याएको कुरा सरकारका तीन वर्षे गतिविधि, भएका निर्णयले छर्लङ्ग बनाइसक्यो । अब यहाँ माधव नेपाललाई उचालेर, वामदेवलाई हावा भरेर अर्थ छैन । त्यसैले गुटवाद र परिवारवादका धनाढ्य पुष्पकमल दाहाललाई पुनः झुकाउन प्रधानमन्त्री ओली र उनको टिम लाग्यो भने पनि नौलो हुने छैन ।